İlçe yüzölçümü olan 54.100 hektar alanın 13.117 hektarlık bölümünde tarım yapılmaktadır. Tarım alanının toplam alana oranı % 24'dür. Toplam alanın % 39'unu karşılayan 20.765 hektar alan orman ve fundalık, 12.150 hektar alan ise çayır ve mera olarak kullanılmaktadır. Çayır ve meranın toplam alana oranı % 22'dir. Topraklarının % 15'i diğer arazi sınıfından olup, 7.966 hektar alanı içermektedir.

Tarım alanı olarak kullanılan 13.117 hektar alanın 7.870 hektarında tarla bitkileri yetiştirilmektedir. Toprağın diğer türlerine göre kullanım dağılımı ise şöyledir: Zeytin alanı 3.865, meyve alanı 61, sebze alanı 223, narenciye alanı 18, nadas alanı 15 ve bağ alanı 6 hektardır. Tarıma elverişli boş alan ise 972 hektardır. Tarla alanının tarım alanı içindeki payı % 59, zeytin alanının % 29 ve meyve alanının ise % 6'dır. Sulanan alan 6.325 hektar olup, tamamı halk sulaması şeklindedir. Sulanmayan 6.705 hektar alanın tarım alanına oranı % 52'dir. Dikili ilçesi, her türlü tarımın yapılabileceği ekolojik koşullara sahip olmasına rağmen dört ana ürün üzerinde yoğunlaşmıştır. Bu ürünler, buğday, pamuk, tütün ve zeytintir. Bu ürünlerin yetiştiriciliği geniş yer tutmaktadır. Bu ürünlerden başka son yıllarda sözleşmeli çiftçilik kapsamında salçalık domates, tohumluk ayçiçeği üretimi yaygın olarak yapılmaya başlanmıştır. Meyvecilik henüz istenen seviyede değildir. Bunun sebebi de su kanallarının kıtlığı ve ilçe topraklarının yapısından kaynaklanmaktadır. Yüksek kesimlerde hayvancılık diğer tarımsal faaliyetlerin yeteri kadar önemsenmesini engellemektedir. Çünkü ilçede bir iki köyün haricinde yerleşim yerleri yenidir. 1940 - 1950 yıllarında küçük köyler ve mezralar yol kenarlarına ve ilçe ile kasaba yakınlarına iskan edilmiştir. Yüksekte bulunan eski yerleşim yerlerindeki araziler sahipsiz kalmıştır. Bu nedenle de buralarda hayvanlar sınır tanınmaksızın otlamaktadır. Örneğin yayla bağlıcılığı projesini hayata geçirme imkanı olmamıştır.
İlçe seracılık açısından iyi bir potansiyele sahiptir. Özellikle sıcak su kaynaklarının bulunması bir ayrıcalık ve rekabet şansını yaratmaktadır. Ancak sıcak su kaynaklarının yakınındaki araziler ıslaha muhtaç arazilerdir.
İlçenin bitkisel üretimine baktığımızda , 2001 yılında ilk sırayı 13.650 ton ile buğday üretimi almaktadır. İkinci sırada 3.600 tonla domates bulunmaktadır. Pamuk üretimi de 5.000 ton'dur. Ayrıca 2001 yılındaki 3.600 ton domates, 2.600 ton karpuz üretimi yapılmıştır.

Tarımsal işletme büyüklüklerinde 850 işletme 0-9 dekarlık alan ile ilk sırada bulunmaktadır. Bunu 780 işletme 10-19 dekarla izlemektedir. 20-49 dekarda işleyen işletme sayısı ise 550'dir. 49 dekarlık ve üstü tarımsal işletme sayısı 86'dır. Tarım yoğun olarak makine ile yapılmaktadır.

Bölge tarımının gelişmesinde çiftçi bilgi düzeyinin yükselmesi ayrıca yasalar, yönetmelikler ve yıllık plan çerçevesinde yayım hizmetleri ile proje çalışmalarının yapılması gerekmektedir. Ayrıca üreticinin ihtiyacı olan tarımsal girdi ve dağıtımı için kamu kurum ve kuruluşlarla birlikte işbirliği sağlanarak koruma hizmetleri geliştirilmelidir.

Avrupa ülkelerinde hayvancılığın tarımsal üretim değeri içindeki payı % 40 ile % 70 arasında iken ülkemizde bu oran % 33'lerden % 17'lere gerilemiştir. Son 20 yılda uygulanan destekleme politikaları, kırsal ekonomik kalkınmayı başaramadığı gibi, sınırlı kaynaklarımızı da israf ederek ekolojik dengeyi bozmuştur. Yüksek enflasyon ve faiz, sanayi de olduğu gibi tarım ve hayvancılık sektörün de de üretim ve yatırımı ekonomik olmaktan çıkarmıştır. Hayvancılık sektörü beslenme ve sağlıklı iş gücü yetiştirmede, sanayi için hammadde temin etme, ihracı artırma, bölgeler arası dengeli kalkınmayı ve istikrarı sağlama, kırsal alanda işsizliğin önlenmesi ve yeni iş imkanlarının yaratılması gibi önemli olan ekonomik fonksiyonları üstlenmesi açısından önem taşımaktadır.

Dikili ilçesinin % 22'si çayır ve mera olarak kullanılmaktadır. Bu oran hayvancılığın önemini ortaya koyarak ilçenin gelir kaynağını oluşturmaktadır. Özellikle küçükbaş hayvancılık yaygın olarak yapılmaktadır.
İlçede 55.600 adet koyun, 9.700 adet kıl keçisi, 750 adet zanen keçisi, 4197 adet sığır, 4.280 adet arı kovanı, 1.250 adet tavuk bulunmaktadır. Büyükbaş hayvancılık (besi ve süt olarak) işletme sayısı 9, küçükbaş hayvancılığın işletme sayısı da 524'dür.

Hayvancılık sektörünün gelişmesi için başta ülkemizde izlenen hayvancılık politikaları, çayır ve mera ile kaba yem ihtiyacı, yem sanayii, hayvan ıslahı, hayvan ve biyolojik madde ithalatının yarattığı sağlık sorunları, yetiştiricilikte suni tohumlamanın önemi, beyaz et ve yumurta üretimi, satış sorunları, Avrupa Birliği adaylık sürecinde hayvancılık sektöründe alınması gereken önlemler, kaçak kesimler, hayvan ürünlerinde gıda güvenliği ve halk sağlığı sorunları araştırılmalıdır.